بیانیه ی کانون وحدت دانشگاه آزاد تبریز در اعتراض به دستگیریهای اخیر دانشجویان
دوستانی که می شناسیم و زندان بان هایشان
مهدی.ع
برنامه هفته قبل سینما یک، فیلم خداحافظ بوفانا بود، فیلمی در ستایش آزادی ومبارزه که محتوای آن در مورد شخصیت والای انسانی رهبر آفریقای جنوبی نلسون ماندلا طرح ریزی شده بود. سکانس افتتاحیه فیلم با تصاویری از مبارزان سیاه غل وزنجیر شده ودر حال انتقال به جزیره روبن شروع ودر ادامه با فوکوس بر نگهبانان سفید پوستی که نژادپرستی ودشمنی با سیاهان در رفتارشان نمود بارزی دارد به هیچ وجه شروعی امیدوارکننده ندارد. با کشورم چه رفته است که زندانهایش از شبنم و شقایق سرشارند؟ استبداد دوباره پوزخند مزحکش را به دانشگاه نشان داد. دانشجویان که در طول سال تحصیلی برای حفظ دانشگاه این آخرین سنگر آزادی مبارزه میکنند، قربانی قدرتمندان و قدرتجویان شدهاند که یکی با سرکوب و دیگری با سکوت تابستان را به فصل قلع و قمع دانشجویان بدل نموده است.
امسال از اولین روزهای تعطیلات، برخورد با فعالین دانشجویی در ابعادی بیسابقه آغاز شد. دانشجویان دانشگاههای آزاد و دولتی مشهد، زنجان و تهران اولین کسانی بودند که طعم مهرورزی حاکمان را چشیدند. سپس نوبت به سه تن از دانشجویان دانشگاه تبریز به نامهای فراز زهتاب، آیدین خواجهای و سجاد رادمهر رسید که هنوز بعد از گذشت نزدیک به یک ماه در بازداشت به سر میبرند، بازداشت دو تن از دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند تبریز، دبیر سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه آزاد اردبیل و بالاخره در آخرین مورد، بهرام واحدی، دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان که روز چهارشنبه ۱۶ مرداد، در منزل مسکونیاش در تبریز توسط نیروهای امنیتی دستگیر شد، نشانههای دیگری است که قصد حاکمیت را برای تدارک سالی بیدردسر و بدون کمترین فعالیت سیاسی در دانشگاهها نشان میدهد. بازداشت واحدی در حالی اتفاق میافتد که بعد از افتضاحی که مسئول شیفته ی خدمت دانشگاه زنجان، پشت درهای بسته ی اتاق معاونت دانشگاه زنجان به بار آورد و تحصنی که در پی آن در دانشگاه اتفاق افتاد، مسئولین کتبا متعهد شده بودند که با هیچیک از دانشجویان متحصن برخوردی انجام نگیرد. این بازداشت ششمین بازداشت دانشجویی یک ماه گذشته در تبریز میباشد. این در حالی است که هفته ی گذشته خبر حمله ی حراست دانشگاه تبریز به دفاتر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تبریز و لغو مجوز فعالیت این انجمن منتشر شده بود. به نظر میرسد نیروهای امنیتی برنامه ی ویژهای برای تبریز دارند. ابعاد گسترده ی برخوردهای صورتگرفته با دانشجویان در تابستان امسال نشان از پیشآمدن وضعیتی خاص دارد. سوال این است که آیا آقایان موقعیت خود را چنان متزلزل میبینند که توان تحمل اعتراضات و فعالیتهای دانشجویان را هم از دست دادهاند؟ یا اینکه شکستن تابوی نشستن پشت یک میز با شیطان بزرگ چنان مستشان کرده که دو اسبه میتازند؟ نباید غافل شد که این فقط دانشگاه نیست که تحت فشارهای امنیتی به سر میبرد. از جمله نشانههای قصد حاکمان برای گسترش جو خفقان و وحشت در سطح جامعه میتوان به اعدام یعقوب مهرنهاد، روزنامهنگار و فعال حقوق بشر بلوچ و صدور حکم اعدام فرزاد کمانگر، معلم کرد اشاره کرد. آیا میتوان تغییر در ساختار سپاه پاسداران را در همین راستا تحلیل کرد؟ کانون وحدت اسلامی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی تبریز ضمن اعلام حمایت از تمامی بازداشتشدهگان دانشجو و دفاع از حقوق مدنی آنها، اعتراض شدید خود را نسبت به برخوردهای انجام شده با جنبش دانشجویی و دستگیریهای فلهای دانشجویان اعلام کرده و خواستار آزادی هر چه سریعتر تمامی دانشجویان زندانی میباشد. کانون وحدت اسلامی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی تبریز سه شنبه 22 مرداد ماه 1387 |
